راهنمای کاربردی کشاورزی و صنایع غذایی در ایران برای سرمایهگذاران خارجی: چارچوب، فرصت‌ها، ارقام و مسیرهای ورود.
کشاورزی در ایران
کشاورزی سهم بزرگی از نیروی کار ایران را به خود اختصاص داده و بازاری داخلی با ۸۸ میلیون نفر جمعیت و همچنین کانال‌های صادراتی تثبیت‌شده برای پسته، زعفران، خرما و میوههای خشک را تأمین می‌کند.
بازبینی‌شده توسط مشاوران Global Investment Iran.
کشاورزی سهم بزرگی از نیروی کار ایران را به خود اختصاص داده و بازاری داخلی با ۸۸ میلیون نفر جمعیت و همچنین کانال‌های صادراتی تثبیت‌شده برای پسته، زعفران، خرما و میوههای خشک را تأمین می‌کند.
شکاف قابل سرمایهگذاری در فرآوری، زنجیره سرد و بهره‌وری آب است، نه تولید اولیه، جایی که پراکندگی زمین‌های کشاورزی مقیاس را محدود می‌کند.
سرمایهگذاران خارجی عموماً از طریق اجاره‌های بلندمدت از نهادهای دولتی یا استانی به زمین دسترسی پیدا میکنند، نه خرید مالکیت مطلق. ارزش اجاره تنها به اندازه سهمیه آبی است که به آن تعلق می‌گیرد.
بررسی دقیق حقوق آب — پروانه چاه، حجم سهمیه، محدودیتهای حوضه آبریز — تعیین می‌کند که آیا یک پروژه در سال کم‌آب می‌تواند با ظرفیت طراحی فعالیت کند یا خیر.
تلفات پس از برداشت در میوه‌ها و سبزیجات قابل توجه است که ناشی از زنجیره سرد ضعیف و تجمیع پراکنده است. سرمایهگذاری در سورت‌بندی، درجهبندی، انبار با اتمسفر کنترلشده و حمل‌ونقل سردخانه‌ای، ارزشی را که از قبل وجود دارد، مهار می‌کند.
بستهبندی و گواهینامه‌های درجه صادراتی، خروجی کالایی را به حاشیه سود برند تبدیل می‌کند، به‌ویژه برای زعفران و پسته که منشأ ایرانی آن‌ها از قبل شناخته‌شده است.
آبیاری قطره‌ای و دقیق، سیستم‌های گلخانه‌ای و تأمین بذر و نهاده‌ها بخشهای فناوری با واضح‌ترین تقاضا و حمایت سیاستی هستند.
ساختارهای کشت قراردادی به سرمایه‌گذار اجازه می‌دهد بدون پذیرش تجمیع پراکنده زمین، عرضه و کیفیت را تضمین کند.
اجاره زمین، محصول مجاز و سهمیه آب را جداگانه راستی‌آزمایی کنید. از شواهد خاک و آب برای ساخت سناریوی تولید در سال کم‌آب استفاده کنید، نه فرض برداشت متوسط.
هزینههای انبارداری، سورتینگ، زنجیره سرد و گواهیهای مورد نیاز خریدار مقصد را محاسبه کنید. پیش از تعهد به کشت یا وعده تحویل، الزامات فعلی صادرات و قرنطینه گیاهی را بررسی کنید.
سرمایهگذاران خارجی معمولاً بهجای مالکیت مطلق، اجارهنامههای بلندمدت دریافت میکنند. تخصیص آب مرتبط با زمین، برای دوام پروژه از خود زمین مهمتر است.
پسته، زعفران، خرما، کشمش و سایر میوههای خشک، همراه با حجم رو به رشد مواد غذایی فرآوریشده به بازارهای منطقهای.
زیرساختهای پس از برداشت — زنجیره سرد، درجهبندی، انبار با اتمسفر کنترلشده و بستهبندی درجه صادرات.
تعیینکننده است. محدودیتهای حوضه آبریز و پروانههای چاه تعیین میکنند چه چیزی و در چه مقیاسی قابل کشت است، بنابراین بررسی آب مقدم بر بررسی زمین است.
ما به سرمایهگذاران خارجی در ورود به بازار، اخذ مجوز و ساختاردهی سرمایهگذاری در ایران مشاوره می‌دهیم.
تماس با ما