ایران سالانه شمار بسیار زیادی فارغالتحصیل رشتههای STEM تولید میکند و پلتفرمهای داخلی در حوزههای حملونقل آنلاین، تجارت الکترونیک، فینتک و ابر ساخته است که در مقیاس ملی فعالیت میکنند.
برای سرمایهگذاران خارجی، جذابیت در هزینه و عمق مهندسی است: تیمهای توانمند نرمافزار و سختافزار با کسری از هزینه اروپا یا خلیج فارس، در خدمت بازاری که از قبل بهصورت دیجیتال تراکنش میکند.
نظام شرکتهای دانشبنیان
شرکتهایی که بهعنوان دانشبنیان تأیید میشوند، از معافیتهای مالیاتی، تسهیلات یارانهای و دسترسی ترجیحی به مناقصات برخوردار میشوند. تأییدیه مستلزم محتوای قابلاثبات تحقیق و توسعه است و بهصورت دورهای تمدید میشود.
برای سرمایهگذار خارجی، مشارکت با یک نهاد تأییدشده یا خرید سهام در آن، انتقال منافع را تمیزتر از تلاش برای دریافت تأییدیه از صفر انجام میدهد.
ظرفیت مهندسی بهعنوان محصول
مراکز توسعهای که به بازارهای منطقهای خدمت میکنند، سادهترین ساختار هستند: سرمایهگذار مالک مالکیت معنوی است، نهاد ایرانی ظرفیت مهندسی را تأمین میکند و ارزش بهصورت خدمات بهجای کالا از مرز عبور میکند.
سختافزار و سیستمهای نهفته، اتوماسیون صنعتی و تجهیزات پزشکی حوزههایی هستند که ظرفیت داخلی از آنچه پروفایل صادراتی کشور نشان میدهد فراتر میرود.
واقعیتهای توزیع
فروشگاههای اپلیکیشن جهانی، ارائهدهندگان ابر و پردازشگرهای پرداخت بهصورت ناسازگار در دسترس هستند، بنابراین معماری محصول باید زیرساختهای داخلی و میزبانی محلی را برای پایگاه کاربران ایرانی فرض بگیرد.
این محدودیت همان مزیت رقابتی است: به همین دلیل پلتفرمهای داخلی جایگاه خود را در دستههایشان حفظ میکنند و چرا برای بیشتر کسبوکارهای نرمافزاری خارجی، مشارکت از ورود مستقیم بهتر است.
بررسی مالکیت محصول و تداوم عرضه
بررسی کنید که مالکیت کد، برند و قراردادهای مشتریان با چه کسی است و چه مجوزهایی برای فناوریهای تعبیهشده یا شخص ثالث اعمال میشود. تقاضای محلی جایگزینی برای حقوق مالکیت معنوی روشن نیست.
امنیت سایبری، نحوه مدیریت دادههای شخصی، قطعات وارداتی، میزبانی و کنترلهای صادراتی را ارزیابی کنید. سناریوی عدم دسترسی به تأمینکننده، سرویس پرداخت یا مجوز نرمافزار را مدلسازی کنید.